Archief voor de categorie ‘Winnaars Zilveren Reissmicrofoon’

2016: De Staat van Stasse (nominatie)

De Staat van StasseDe dagelijks verrassende Staat van Stasse is een vitrine voor de fonkelende diamant, die het radiotalent van Stefan Stasse is. Stefans oprechte interesse, warme betrokkenheid en gedegen muziekkennis zijn een genot om te ervaren. Maar: pas op dat onder druk van het zendermanagement deze ruwe bolster niet teveel wordt afgevijld! Het programma wordt uitgezonden door KRO-NCRV op NPO Radio 2.

2016: Hart en Ziellijst (nominatie)

Hart en ZiellijstEen hitparade met stemmende luisteraars, bar origineel klinkt het niet. Maar de top 300 die de Hart & Ziel Lijst vormt op NPO Radio 4 wordt gevormd rondom verhalen van de luisteraar over wat hen raakt in die klassieke muziek. Geen verstandelijke benadering, het kippenvel van de toehoorder is de maatstaf. Het maakt het tot de leukste week op de klassieke publieke.

2016: Bernard Hammelburg (nominatie)

Bernard HammelburgDe rol van buitenlandcommentator zit Bernard Hammelburg al zo’n 15 jaar als gegoten en zijn kunde is onomstreden. Zijn warme stemgeluid lijkt je te willen zeggen: “Gaat u maar rustig slapen, de wereld staat weliswaar in brand, maar zal weldra geblust zijn!” Radio 1 zou willen dat ze zo’n moderne G.B.J. Hiltermann in huis hadden. Een pareltje in de verder soms erg vlakke en gesponsorde BNR-programmering.

2016: Adres Onbekend

Ron KasAdres Onbekend vervult een van de oerfuncties van de radio, mensen terugvinden die kwijt zijn. Vaders, broers, eerste vriendinnetjes… Al die zoektochten maken dat de radio gaat leven. De ether stroomt vol met verhalen. Ontroerende, schrijnende, pijnlijke, treurige, onrechtvaardige en vrolijke verhalen. Het programma geeft een staalkaart van wat mensen elkaar zoal aan kunnen doen.

Het heeft nog steeds urgentie. Dat blijkt wel uit het feit dat het niet weg te krijgen is. Het vindt steeds weer nieuwe manieren. Men was van de goedbeluisterde zondagmiddag verbannen naar donderdagmiddag op Radio 5, toen nog Nostalgia. De dekking dreigde daardoor in gevaar te komen. Men zocht de regionale omroepen. Een aantal van hen ging het, als er geen belangrijke voetbalwedstrijd van de plaatselijke FC was, uitzenden.

Adres Onbekend kan niet anders dan een zeer sterk programma zijn, anders had het al deze stormen niet overleefd. Het overleeft zelfs de sociale media. Zoeken is in de digitale wereld steeds makkelijker geworden, maar gelukkig zijn er nog voldoende mensen zoek. Het programma ontwikkelt zich. Het zoekteam is uitgebreid met zoekbrigades. Daardoor is dit een programma dat in alle vezels, nee, in alle haarvaten van de maatschappij doorgedrongen is. Het zal pas stoppen als er nooit meer iemand kwijt is en als er geen buitenechtelijke kinderen meer geboren worden. Pas op: dit is geen aanmoediging om ze te gaan verwekken. Ron Kas presenteert empathisch, maar nooit zwaar, nooit sentimenteel. De verhalen, de mensen, de stemmen van zoekenden en gezochten spreken voor zich. Die stemmen maken Adres Onbekend.

2015: Pieter van der Wielen

Pieter van der WielenToen de zenderleiding van Radio 1 besloot in alle wijsheid het goed beluisterde en goed gewaardeerde nachtprogramma Casa Luna te schrappen, was er veel kritiek. En elk nieuw programma dat deze illustere voorganger zou moeten doen vergeten, zou een moeilijke klus te doen staan.

Pieter van der Wielen zag gelijk een mooi, intelligent maar toegankelijk cultuurmagazine voor zich en stortte zich met overgave op deze uitdaging. Samen met de VPRO-collega’s die jarenlang De Avonden hadden gemaakt, wist hij in zeer korte tijd een prachtig programma neer te zetten. Hoewel dat altijd teamwork is, is de frisse toon, oprechte interesse, ‘schwung’ en intelligentie van Pieter van der Wielen veruit het beste ingrediënt van het programma. Hanneke Groenteman liet al weten dat ze écht niet meer in slaap kan vallen, zó goed is hij volgens haar. En een gaste als Olga Zuiderhoek probeert wel érg hoorbaar met haar gespreksleider te flirten, zo onder de indruk is zij tijdens een interview.

Ook de Reissmicrofoon-jury spreekt de waardering uit voor de kwaliteiten van Pieter van der Wielen. Hij viel eerder al op, als een prettig en vertrouwd geluid bij Met Het Oog op Morgen en diverse wetenschapsprogramma’s op tv en Radio 5. Maar een heel uur interviewen, zoals hij in Nooit Meer Slapen doet, past hem écht als een jas. Een tak van sport die maar weinigen écht beheersen. Natuurlijk is niet elk interview vijf sterren, maar Van Der Wielen streeft daar wel naar.

Om de krachten van deze jonge hond enigszins te sparen heeft de VPRO bij de ingekorte vrijdageditie van Nooit Meer Slapen andere interviewers ingezet. Daaruit blijkt wederom dat, hoewel het ook dán zeker een mooi programma blijft, Pieter van der Wielen de kar van dit programma trekt. Goede voorbereiding, getimede nachtelijke energie én een oprechte interesse in een brede diversiteit aan gasten maken hem tot een bijzonder aangename presentator die we hopelijk nog lang blijven horen, op het verder vaak zo vervlakte Radio 1.

2014: De Hoorspelfabriek (nominatie)

De HoorspelfabriekVoor het eerst in de geschiedenis van de Zilveren Reissmicrofoon is niet een persoon, programma of omroep, maar een productiemaatschappij genomineerd. Eén van de oprichtsters is Marlies Cordia, die al in 1988 deze prijs won, maar dit keer is zij niet alleen, maar de volledige cast en crew van de laatste producties genomineerd. Al tien jaar lang maakt het bedrijf zowel originele hoorspelen zoals ‘De moker’ én radiobewerkingen van boeken als ‘Komt een vrouw bij de dokter’, ‘Mama Tandori’ en dit voorjaar nog ‘Bonita Avenue’.

Overwegend goede scripts en een moderne mix van geluid, muziek en topacteurs zorgen voor bijna constante kwaliteit. Met een eigentijdse stijl zonder grindpaden en piepende deuren weten deze ambachtslieden het mooie genre van het hoorspel bíjna in hun eentje levend te houden. Zelfs jongeren knopen dankzij de diverse podcasts en luisterboeken het verloren gewaande radiodrama weer met veel plezier in de oren.

Het hoorspeltijdslot op Radio 1 is sinds januari weliswaar ‘gepromoveerd’ van kwart voor één ’s nachts naar middernacht, maar het is nu nog slechts één maal per week. Daar zou binnen de NPO nog eens een keer naar gekeken mogen worden. Ook zou de jury iets meer eigen verhalen en iets minder ‘veilige’ adaptaties van bestsellers nog wel willen aanmoedigen. Hopelijk zijn de luistercijfers in de nacht daar nog net niet heilig genoeg  voor. Aan de levendige producties van de Hoorspelfabriek zou het in elk geval niet hoeven liggen.

2014: Open Radio met Timur en Rámon (nominatie)

Open RadioDe combinatie van de scherpte, ervaring en humor van Timur Perlin, met het schaamteloze plezier en deonbevangenheid van Rámon Verkoeijen is een schot in de roos in het weekend op 3FM. De enorme liefde voor muziek en creativiteit zoals bij deze jongens is bij meer programma’s op de zender te horen, maar in tegenstelling tot sommige andere shows wordt de vrolijkheid bij Open Radio nooit onnodig ‘plat’. Geen afzeikradio, maar ‘plaagradio’. Daarbij is Timur een goed interviewer, die tijdens invalbeurten op Radio 1 in het verleden al heeft bewezen ook capaciteiten buiten het dj-vak te bezitten. Rámon heeft zich van een sidekick ontwikkeld tot de perfecte wederhelft van een radioduo. Dat hij recent een uitstapje naar tv maakte om met een 3FM-collega een kitscherige versie van Geer & Goor te maken zullen we hem maar even vergeven.

Met rubrieken als ‘ Flirt je Stijf’ en ‘Mama Appelsap’ heeft het programma zichzelf op de kaart gezet. Veel mensen denken dat in de Lambada écht gezongen wordt over een ‘zebra-hondje’ en Bob Marly het in Could you be loved had over ‘theezakjes’. Het is bijna een nieuwe volkssport geworden en ‘Mama Appalsap’ verdient een plekje in de Van Dale. Enige vernieuwingen in het programma zou de jury nog wel aanmoedigen. Geef het programma nog net íets meer ‘vlees op de botten’ en de toekomstige opvolgers voor ochtend-jocks Giel Beelen, of misschien wel voor Edwin Evers, lijken gevonden. Geheel terecht mogen Timur en Ramon op 3FM al regelmatig invallen op dit geliefde radiotijdstip.

2014: Evers Staat Op

Edwin EversDe jury van de Zilveren Reissmicrofoon krabt zich weleens achter de oren en vraagt zich hardop af: die Edwin Evers, die hébben we toch allang een Zilveren Reissmicrofoon gegeven? Je zou het wel verwachten. Evers is in veel huiskamers, auto’s en kantoortuinen een klinkende naam, inmiddels misschien bekender dan veel van de B-sterren die hij zo vakkundig persifleert. Maar Evers Staat Op mag dan wel appelleren aan het ouderwetse Dik Voormekaar-gevoel, het 538-programma is een radiofonische allround-productie. Elke aflevering is een kleine sociale gebeurtenis.

De uitgebalanceerde rolverdeling tussen de verschillende sidekicks en andere aanschuivers, van rechts-kritisch tot links-poëtisch, maakt dat Edwin zonder enige pretentie of sterallure de drager kan zijn van de centrale rol. Evers Staat Op is hierdoor misschien wel het meest Nederlandse radioprogramma. Dat uitte zich ook dit jaar weer tijdens sportevenementen, denk aan de Olympische locatie-uitzendingen en de onvermijdelijke WK-hit. Dit seizoen heeft Edwin zich verder bekwaamd in het actuele ontbijtinterview. Mede daardoor heeft hij het bestbeluisterde ochtendprogramma van Nederland.

Bij veel radioluisteraars heeft de aanstekelijke herkenbaarheid van het programma nog altijd niet geleid tot sleetsheid. Daarom dichten ingewijden Evers inmiddels magische krachten toe. Radionestor Jeroen van Inkel stelde dat de dj-markt hopeloos vastzit en dat dit door Edwin Evers persoonlijk komt. En Sky Radio liet zelfs weten dat ze zouden overwegen om met dj´s te gaan werken – als ze Edwin Evers maar konden krijgen. Dat zal voorlopig niet gebeuren, want Evers tekende onlangs voor drie jaar bij. Voorlopig blijft Evers dus zitten – op 538.

Foto: RTL Late Night-presentator Humberto Tan legde telefonisch contact met Edwin, die aanvankelijk niet wilde geloven dat hem de vakprijs was toegekend. ”Oh shit, is dat vandaag”, reageerde Edwin. Eenmaal op de speaker kreeg Edwin groot applaus van het publiek. De winnaar van de Zilveren Reissmicrofoon liet weten er stil van te zijn. Hij zei superblij met de prijs en het juryrapport te zijn. Foto: Wim Kluvers

Humberto Tan

2013: Plots

PlotsPlots is een programma met onwaarschijnlijke, maar ware verhalen rond één thema. Kleine menselijke verhalen die je raken en aan het denken zetten, waar je mond van openvalt of waar je hardop bij in de lach schiet. Een nadeel van radiodocumentaires is dat ze, door de realiteit van hun onderwerp, niet altijd tot de verbeelding spreken. De luisteraar hoort knerpend grind waar een studio-interview op zijn plaats zou zijn geweest. Een nadeel van hoorspelen is dat ze weleens willen weglopen met de maker: geen dialoog is te gek, geen effect wordt geschuwd, geen wending is ondenkbaar. De luisteraar lijdt dan onder een kunstwerk zonder vierde muur, zonder ‘suspension of disbelief’. Lees het hele artikel »

2012: Giel Beelen

DJ’s Frits Spits en Rob Stenders gingen hem voor als ontvanger van deze prestigieuze radioprijs. De laatste Zilveren Reissmicrofoon ging in 2010 naar presentator Hans Haffmans. In 2011 was er geen winnaar.

De Zilveren Reissmicrofoon 2012 gaat naar Giel Beelen.

Giel toont grote liefde voor muziek en voor het doorgeven daarvan, letterlijk en figuurlijk. Klassieke muziek enerveert hem evenzeer als de nieuwste liedjes die hij van diverse zijden krijgt aangereikt. Muziek staat voor hem niet los van de cultuurhistorische en maatschappelijke context waarin ze ontstond. Lees het hele artikel »