> Pleidooi

Superlatieven als ‘hoogstaand drama’, ‘kwaliteitstelevisie’, ‘magnifiek camerawerk’ en ‘een briljant scenario’ Het zal allemaal wel. Waar het bij ‘Pleidooi’ om gaat, is eigenlijk veel simpeler. De kijker zit dit keer niet naar acteurs te kijken, maar naar mensen. Het zijn normale mensen, die iets meemaken; mensen met doorsnee gevoelens, mensen die je als kijker langzaam leert kennen, van wie je gaat houden.

‘Pleidooi’ is daardoor een on-Nederlandse produktie geworden. On-Nederlands, omdat die ingrediĆ«nten doorgaans in binnenlandse producties nauwelijks te ontdekken zijn.

De eerste reeks, die vorig jaar van de critici al een eervolle Nipkow-vermelding kreeg, zorgde voor de kennismaking met de hoofdrolspelers. De tweede reeks ging dieper op de personages in. Sceptici waren bang voor het zogenaamde ‘soap-element’, maar ook zij zagen tot hun grote tevredenheid dat de serie er niet onder leed. Integendeel: in tegenstelling tot andere langlopende produkties was de tweede reeks daardoor nog beter dan de eerste.

De Nipkow-jury kon dan ook niet om de toekenning van een schijf heen. En deed dat ook niet. ‘Pleidooi’ werd vrijwel unaniem door de juryleden verkozen tot de winnaar. Met de vermelding dat de televisiecritici vol verwachting uitkijken naar de derde (en helaas laatste) reeks die in het komende winterseizoen door de AVRO wordt uitgezonden.

Share |