Jaarlijks herdenkt de Stichting Nipkow de radio- televisiemakers die in het voorgaande jaar overleden, hieronder in alfabetische volgorde. De beelden van de schokkende moord op misdaadverslaggever Peter R. de Vries staat de meeste mensen nog op het netvlies gebrand; zijn afwezigheid zal nog jaren worden gevoeld binnen en buiten de mediawereld. Maar ook anderen zullen zeer worden gemist, van KRO-reporter Willibrord Frequin en VPRO-bestuurder Arend Jan Heerma van Voss tot de 29-jarige RTL-verslaggever Ruud ten Wolde. Onderstaande lijst is samengesteld door Hans Beerekamp (hans.beerekamp@gmail.com) die ook hetschimmenrijk.nl beheert, een site gewijd aan doden uit de filmwereld.

 

François Boulangé, presentator en quizredacteur (67), 11 september

Pier van Brakel, bijrolacteur in tv-series (88), 20 februari

Truus Dekker, actrice, vooral bij Wim T. Schippers (99), 8 januari 

Sien Diels, actrice in ‘Sesamstraat’ (74), 17 oktober 

Eric van der Donk, acteur (92), 4 december 

Willibrord Frequin, televisieverslaggever (80), 26 mei 

Arend Jan Heerma van Voss radiomaker, omroepbestuurder en acteur (79), 27 februari 

Heddy Honigmann, regisseur van documentaires en fictie (70), 21 mei 

Guus Jansen, uitgever, presentator Radio Luxemburg, oprichter Radio Noordzee (87), 2 juli

Gerard Klaasen, radioverslaggever KRO-RKK (60), 8 mei 

Marijn de Koning, eerste vrouwelijke verslaggever NOS Journaal (78), 30 november

Gijs de Lange, acteur, onder meer in ‘Het Klokhuis’ (65), 25 mei 

Ismaël Lotz, vlogger en cameraman TVNoord en Omrop Fryslân (46), 12 januari 

Jaap Maarleveld, acteur (‘Okkie Trooy’) (97), 28 september 

Max Moszkowicz sr., strafpleiter, columnist, ‘Recht voor z’n Raab’ (95), 27 januari 

Hero Muller, acteur en hoorspelregisseur (83), 26 juli

Henny Orri, actrice (96), 4 januari 

Boudewijn Paans, hoofdredacteur VPRO Gids en hoorspelschrijver (77), 1 juli

Piet Paulusma, weerman (65), 20 maart 

John van de Rest, dramaregisseur en producent (82), 6 april 

Dick Rienstra, zanger en acteur (80), 4 juli 

Wim Rijken, acteur, zanger en tv- en radiopresentator (63), 18 mei 

Roy Ristie, presentator en radiomaker (68), 3 december

Sis van Rossem, presentator Hier zijn de Van Rossems (77), 4 mei 

Jan Rot, zanger, vertaler, schrijver, quizdeelnemer (64), 22 september 

Kees Schaepman, journalist en hoofdredacteur VPRO Radio (75), 5 maart

K. Schippers, schrijver, journalist en tv-maker (84), 12 augustus 

Eric Schneider, acteur, twee keer in tv-serie als prins Bernhard (87), 23 mei 

Jos Slats, onderzoeksjournalist, onder meer bij ‘Reporter’ (62), 19 december 

Sandra Timmerman, zangeres, ‘De Gert & Hermien Story’ (57), 11 juli

Hummie van der Tonnekreek, eindredacteur ‘Big Brother’ (76), 19 januari 

Theo Uittenbogaard, televisie- en radiomaker, vooral voor VPRO (76), 22 april 

Skip Voogd, radiopresentator ‘lichte muziek’ (88), 11 december 

Peter R. de Vries, misdaadverslaggever (64), 15 juli

Guus van Waveren, regisseur (88), 11 juli

Joop van Wijk, documentaireproducent en -regisseur (71), 16 februari 

Jeffrey Willems, radio-dj, onder meer NPO Radio 2 (53), 18 maart 

Ruud ten Wolde, redacteur en verslaggever RTL Boulevard (29), 9 oktober

 

(Beeld Omroep Max)

Ad van Liempt werkte onder meer bij het NOS Journaal, NOS Laat en NOVA. Hij speelde vanaf eind jaren negentig een belangrijke rol bj de introductie van geschiedenisprogramma’s op televisie, zoals  Andere Tijden en De Oorlog. Hij werd bekroond voor zijn hele televisieoeuvre.

Zangeres Davina Michelle die vanaf een zeedijk in een muur van water stapt, waarna de tsunami op Ahoy neerdaalt;  Dj Afrojack die vanaf de Erasmusbrug een 150-koppig orkest voorgaat, waarna hij in een oogwenk met brug en al in de concertzaal verschijnselt. Wanneer een televisieshow vlekkeloos verloopt, staan we er zelden bij stil hoe bijzonder dat eigenlijk is. Maar wat het team van het Eurovisie Songfestival 2021 in Rotterdam (NPO/NOS/AVROTROS) presenteerde, verdient een zeer speciale vermelding. Van het decor, de video, de augmented reality, tot de regie en de presentatie – uit alles bleek dat de Nederlandse televisie- en evenemententechniek tot de internationale top behoort.

En dat is bewonderenswaardig, zeker omdat het songfestival in feite 39 minishows  bevat, omdat ieder land zijn eigen, zeer uiteenlopende visuele wensen meeneemt. De editie was bijzonder goed georganiseerd en geproduceerd – relaxed, flexibel en efficiënt uitgevoerd, in een slank en wendbaar decor, met een roterende videowand van 52 meter, virtueel water, en echt vuur.

En dat alles onder een onzeker gesternte, want de covid-pandemie stelde zware logistieke eisen aan de organisatie: van de 750.000 mondkapjes en de vele teststraten, tot het laten maken van back-up video’s voor alle deelnemers, in geval ze besmet zouden raken. Dat het publiek thuis hier weinig van merkte, en een schijnbaar moeiteloos overdonderende ervaring kreeg, was het ware huzarenstukje van dit Songfestival.

Met Het jaar van Fortuyn (AvroTros) werd de tv-kijker voor het eerst in lange tijd getrakteerd op een zeer geslaagde politieke dramaserie. De vijfdelige reeks vertelt over de opmars van Pim Fortuyn en de moord op de politicus op het Mediapark in Hilversum – 6 mei 2002 – en de nasleep daarvan. Het toont hoe in een periode van nog geen jaar het politieke landschap in Nederland voorgoed verandert

De uitstekende acteerprestaties van Jeroen Spitzenberger (Fortuyn) en Ramsey Nasr (PvdA-lijsttrekker Ad Melkert) niet te na gelaten, zat het ’m vooral in de vorm van de reeks met het ijzersterke scenario van Nathan Vecht en Pieter Bart Korthuis. De vondst om Mat Herben (een glansrol van Fedja van Huêt) op te voeren als verteller was voor een enkeling lastig te verteren, maar voor velen buitengewoon aangenaam. Al was het maar om zijn uitleg over Paars aan de hand van de inhoud van zijn lunchtrommeltje.

De serie van regisseur Michiel van Jaarsveld beeldt voor de jeugd een belangrijke gebeurtenis in de geschiedenis, voorzien van een lichte toon, op indrukwekkende wijze uit en is voor de veertigplusser een trip down memory lane. Het veelbekeken, maar ook verguisde lijsttrekkersdebat werd echt gehouden in de pauze van de Soundmixshow. En oh ja, Melkert met zijn coquilles, Fortuyn in zijn aanstellerige paleisje in Italië.

Soms werden in één scène de eenzaamheid van Fortuyn en het gezinsleven van Melkert tegenover elkaar gezet, dat een ander licht werpt op de flamboyantie van professor Pim en de kleurloosheid van zijn opponent (’Papa, ben jij saai? Dat zeggen ze op televisie’).

Mooi zijn ook de kleine verhaallijnen, over de krantenbezorger van Marokkaanse afkomst die een exemplaar met het gewraakte Volkskrant-interview in de Maas gooit, Ronald Sørensen als geschiedenisleraar die een klas met Holocaust-ontkenners tegenover zich vindt of de adoratie van de aanhangers van professor Pim, het stel op de bank dat voorheen trouw PvdA stemde.

Deze serie had kunnen verworden tot een TV Kantine-achtige ervaring, maar de ’vermommingen’ pakten verrassend goed uit. Ook was de makers er veel aan gelegen om van beide hoofdpersonages een genuanceerd beeld te schetsen. De reacties van het merendeel van de prominenten die in Het jaar van Fortuyn worden vertolkt waren in elk geval positief. Mat Herben (‘Ik ben Pims woordvoerder bij leven en dood’), weigerde aanvankelijk de reeks te bekijken. Nadat hij overstag ging, viel hem het eindresultaat alles mee. Zijn voornaamste punt van kritiek betrof de chronologie. ‘In die tijd had ik nog geen buikje. Dat kwam pas later in de Tweede Kamer.’

In 1984 ging de Zilveren Reissmicrofoon naar het VARA-radioprogramma De Stand van Zaken, niet alleen vanwege de kwaliteiten van presentator Marcel van Dam, maar zeker ook als beloning voor het verslaggeverswerk van Hanneke Groenteman en Paul Witteman. In 1995 kreeg diezelfde Witteman een eigen Zilveren Nipkowschijf, toegekend door een toentertijd verdeelde jury: niet alle leden vonden dat een journalist in aanmerking zou moeten kunnen komen voor de Nipkowschijf. Maar de kwaliteit van zijn journalistieke werk overwon glansrijk alle discussies. De jury schreef:

“Paul Witteman zal de televisiegeschiedenis ingaan als een programmamaker die in de jaren 90 als geen ander zijn stempel heeft gedrukt op de informatieve sector. Hij was en is niet alleen een voortreffelijk presentator, maar ook een intelligent interviewer, die zich met schijnbaar groot gemak op de moeilijkste gebieden begeeft. Hij heeft gedenkwaardige interviews gemaakt met zeer uiteenlopende mensen. Hij heeft psychiaters geïnterviewd, maar ook psychopaten: het eerste interview met een stalker was van Witteman. Hij heeft jarenlang in een praatprogramma mensen met grote emotionele problemen meevoelend, maar nooit klef aan het woord gelaten. Witteman laat iedereen in zijn waarde, of het nu de minister-president is of een plagiaat plegende hoogleraar. Maar hij laat wel ondubbelzinnig blijken dat hij de waarheid horen wil, en niets dan de waarheid.”

Genoemd en geroemd werden zijn bijdrages aan programma’s als De Ronde van Witteman, Nova, Buitenhof, Het Lagerhuis, en B&W, titels die dankzij de inbreng van Paul Witteman begrippen konden worden. Ook zijn aandeel aan de grote verkiezingsavonden in die jaren brachten hem lof: “Paul Witteman bewees, en dat is niet zijn geringste verdienste, dat het mogelijk is een groot publiek te bereiken met een kwalitatief hoogwaardig aanbod.”

Na de millenniumwisseling bleef Witteman naam maken en onder collega’s respect afdwingen, zo bleek uit de documentaire die Witteman in 2021 ter ere van zijn 75ste verjaardag kreeg aangeboden. Vakgenoten analyseren hierin Wittemans interviewtechniek, vanaf zijn eerste optreden als zwetend en nerveus jong Paultje in Achter het Nieuws – 1986 – tot de koele kikker die in eigen praatprogramma’s geroutineerd wist hoe toe te slaan. ‘De Mohammed Ali van de interviewers’, werd hij genoemd door Charles Groenhuijsen. En niet voor niets, als je terugziet hoe hij Ad Melkert de hoeken van de ring liet zien in de verkiezingstijd van 2002.

En toen moest Pauw & Witteman nog komen, de zeer gewaardeerde praatshow op de late avond samen met Jeroen Pauw, een stabiele factor tussen 2006 en 2014.

Niet onder stoelen of banken wil de jury steken dat deze Ere Zilveren Nipkowschijf ook een waardering is voor het programma Podium Witteman, de ongeëvenaarde etalage van serieus mooie muziek die Witteman ruim zeven jaar lang inhoud mocht geven en presenteerde, 269 afleveringen lang. Hopelijk blijft dit geliefde programma ondanks Wittemans terugtreden bestaan, waarbij de jury het een volkomen terecht eerbetoon zou vinden dat de titel Podium Witteman ongewijzigd blijft. Want waarom deze naam veranderen?

Zo vaak komen instituten nou ook weer niet voorbij in omroepland.

(Foto Wendy van Bree)

In de dagen voorafgaande aan de publicatie op 20 januari 2022 van de BOOS-aflevering over grensoverschrijdend gedrag bij de talentenjacht The Voice of Holland, werd al duidelijk hoe groot de impact van het onderzoek van het team van Tim Hofman zou worden. Al stond er nog geen minuut van het programma online op BOOS’ YouTube-kanaal, het nieuwe seizoen uitzendingen van The Voice werd al gestaakt, bandleider Rietbergen stapte op en heel Nederland was in de ban van het onderwerp. Terwijl de showbizzprogramma’s zich bogen over de implicaties voor de sterrenlevens, werden in vrijwel ieder gezin, in iedere schoolklas en op iedere werkplek gesprekken gevoerd over machtsmisbruik en seksuele intimidatie.

Maar dat BOOS -This is the Voice is genomineerd voor de Nipkowschijf is geen bekroning van de opschudding. Het is de waardering van de jury voor voorbeeldig programmamaken. Het journalistieke spitwerk werd met grote toewijding en geduld uitgevoerd. De makers stelden zich niet tevreden met een enkel verhaal, maar groeven door tot zij een dossier hadden dat diepe indruk maakte door de omvang en de ernst van de misstanden. De getuigenissen van de slachtoffers werden zonder opsmuk verteld; de vormgeving van de uitzending was ongepolijst en eigentijds, in de traditie van het toonaangevende online programma dat BOOS al jaren is. 

Het laatste deel van het programma, een integraal, zonder knipwerk uitgezonden interview met John de Mol leidde tot een verdieping van de maatschappelijke discussie over grensoverschrijdend gedrag. Zo richtte BOOS – This is the Voice de aandacht op de verantwoordelijkheid van werkgevers in het scheppen van een veilige werkomgeving. En werd duidelijk dat De Mols klacht over de zwijgzaamheid van vrouwen en het simpel verwijzen naar ‘loketten’ niet volstaat.

Met BOOS – This is the Voice wordt voor het eerst een online uitzending genomineerd voor de Zilveren Nipkowschijf. En komt een eind aan de kritiek dat bij online snelheid vaak ten koste gaat van diepgang. Het team van Hofman heeft laten zien dat een onbevangen bevragen van de macht, diepgaande journalistiek en een nadrukkelijke keuze voor het perspectief van het slachtoffer samen tot een groots resultaat kunnen leiden.

(Foto Wendy van Bree)

De driedelige reportageserie Mijn vader de gelukszoeker (VPRO) bewijst weer hoe een eenvoudig verhaal wonderlijk veel zeggingskracht kan hebben. Televisiemaker Nadia Moussaid maakt met haar vader Alice de omgekeerde reis die hij als 17-jarige maakte vanuit Marokko om zijn geluk te beproeven in Europa. De goedlachse man, met evenveel straatwijsheid als talenkennis, toont alleen al met zijn vernederlandste dochter dat hij dat ‘geluk’ heeft gevonden. Maar de weg ernaartoe was geplaveid met verdriet en wanhoop, ziet de kijker. Via zijn persoonlijke geschiedenis vertelt de serie op indringende manier het brede verhaal van migratie in Europa.

Alice toont in Parijs, Noord-Italië of Barcelona de plekken waar hij als illegaal op straat sliep of moest sjacheren om in leven te blijven. Moeiteloos schakelt regisseur Roozbeh Kaboly vervolgens naar gesprekken die Alice nu heeft met jonge migranten vijftig jaar later. Het ontmoedigingsbeleid heeft hun situatie alleen maar wranger gemaakt.

Dit migratieverhaal gaat nu eens niet over aankomen in Europa; het gaat over blijven en niet meer terug kunnen. Over dromen die uiteenspatten op de rauwe Europese werkelijkheid. Over families die verscheurd raken, en een geboorteland dat onherkenbaar verandert.

Het liefdevolle vader-dochter-verhaal wordt nog verrijkt door een verschil in perspectief. Dochter Nadia speelt namelijk ook een belangrijke rol, van het cultureel verwesterde migrantenkind dat zich gespleten voelt door hoe er hier over ‘gelukszoekers’ wordt gesproken. Met dappere openhartigheid bekent ze kleur en staat ze toe zich door het verhaal te laten raken.

Mijn vader de gelukszoeker is een serie die je blik op migratie verandert.

Gabri de Wagt (1921-2003) geldt als een van de grondleggers van de Nederlandse radiodocumentaire. Hij werd door de jury geprezen om het constante hoge niveau van zijn werk voor de Vara-radio. De Wagt maakte reportages over uiteenlopende onderwerpen als kibboetsen in Israël, de Zuid-Amerikaanse vrijheidsstrijd, onze eigen maatschappij en haar toekomst, over cabaret en klassieke muziek. ‘Radio is’, zei hij in 1994, ‘het meest persoonlijke medium dat er is. Je kunt zo intiem met mensen praten dat ze er zelf gelukkiger van worden en dat maakt anderen weer opener, relativeert hun verdriet en geeft hen kansen.’

Vandaag is de jury van de Zilveren Nipkowschijf onder voorzitterschap van Trouw-recensent Renate van der Bas tot het volgende besluit gekomen. Een Ere Zilveren Nipkowschijf is toegekend aan Paul Witteman. De drie genomineerden voor de Zilveren Nipkowschijf 2022 zijn: BOOS This is The Voice (BNNVARA) uitgezonden via YouTube en gepresenteerd door Tim Hofman, de dramaserie Het Jaar van Fortuyn (AVROTROS) onder regie van Michiel van Jaarsveld en de door Roozbeh Kaboly geregisseerde documentaireserie Mijn vader de gelukszoeker (VPRO) over Nadia Moussaid en haar vader Alice. Een speciale vermelding gaat naar het Eurovisie Songfestival 2021 (AVROTROS).

De genomineerden voor de Zilveren Reissmicrofoon zijn eveneens bekend. Voorzitter Vincent Bijlo en de jury nomineerden drie kandidaten. De onbekende kinderen van Kamp Westerbork, een podcast van Rob Trip en anderen voor NPO Radio 1 (NOS), het radiowerk van Jet Berkhout voor NPO Radio 4 (AVROTROS) en Bureau Buitenland NPO Radio 1 (VPRO) gepresenteerd door Tim de Wit en Sophie Derkzen. Een speciale vermelding is voor Tim op het Broek (KINK) en de Ere Reissmicrofoon gaat naar Hans Hogendoorn. De volledige juryrapporten verschijnen later op www.nipkowschijf.nl.

 

Ere Zilveren Nipkowschijf

Paul Witteman

In 1998 schreef de toenmalige jury van de ‘reguliere’ Zilveren Nipkowschijf: Paul Witteman zal de televisiegeschiedenis ingaan als een programmamaker die in de jaren 90 als geen ander zijn stempel heeft gedrukt op de informatieve sector. Hij was en is niet alleen een voortreffelijk presentator, maar ook een intelligent interviewer, die zich met schijnbaar groot gemak op de moeilijkste gebieden begeeft.

In 2022 staat deze reputatie nog steeds, en is nu zelfs verbreed door Wittemans prestatie om met Podium Witteman een van de geliefdste muziekprogramma’s van de Nederlandse omroep te hebben gebouwd. Een oeuvre dat een Ere Zilveren Nipkowschijf verdient, met een gouden randje.

 

Nominaties Zilveren Nipkowschijf

BOOS This is The Voice (BNNVARA)

Zelden had een programma zo’n kolossale impact als BOOS This is the Voice, het onderzoek dat het team van Tim Hofman (BNNVARA) deed naar grensoverschrijdend gedrag bij het televisieprogramma The Voice of Holland. De makers legden de lat hoog voor zichzelf. Het journalistieke spitwerk werd met grote toewijding en geduld uitgevoerd en de online uitzending zelf blonk uit door helderheid en een eigentijdse vormgeving. BOOS This is The Voice liet heel Nederland meevoelen hoe machtsmisbruik kan ontstaan en hoe er jarenlang van weggekeken kan worden.

Het jaar van Fortuyn (AVROTROS)

De dramaserie Het jaar van Fortuyn toont op weergaloze wijze hoe Nederland in het tragische jaar 2002, waarin de eerste politieke moord in meer dan honderd jaar plaatsvindt, voorgoed verandert. De hoofdpersonages, de provocatieve columnist Pim Fortuyn en de bedachtzame PvdA-lijsttrekker Ad Melkert in aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen worden uitstekend vertolkt door respectievelijk Jeroen Spitzenberger en Ramsey Nasr. Ook Fedja van Huêt als Mat Herben heeft een glansrol in de vijfdelige AVROTROS-serie.

Mijn vader de gelukszoeker (VPRO)

In de driedelige serie Mijn vader de gelukszoeker (VPRO) reist televisiemaker Nadia Moussaid met haar vader Alice de route terug die hij aflegde om zijn geluk te beproeven in Europa. Zijn particuliere verhaal vertelt op indringende manier het brede verhaal van migratie: de dromen, het uiteenspatten ervan in de rauwe Europese werkelijkheid, en de families die verscheurd raken. Een serie die je blik op migratie verandert.

 

Speciale vermelding Zilveren Nipkowschijf

Eurovisie Songfestival 2021 (NPO/NOS/AVROTROS)

Het vlekkeloos uitgevoerde spektakel was een show case van waartoe Nederlandse televisiemakers en tv-technici in staat zijn: vele vernieuwende technische hoogstandjes, op het gebied van live-registratie, licht, geluid, regie, decor, logistiek. Het was een brevet van vakmanschap, waar menig buitenland niet aan kan tippen.

 

Ere Zilveren Reissmicrofoon

Hans Hogendoorn
In zijn inmiddels een halve eeuw beslaande audiocarrière heeft Hans Hogendoorn, het auditieve uithangbord van de NOS en Radio 1, ons geleerd wat het verschil is tussen een stem hebben en een stem zijn.

 

Genomineerden Zilveren Reissmicrofoon

De onbekende kinderen van Kamp Westerbork (NOS) NPO-podcast
Rob Trip maakte met zijn NOS-team van De onbekende kinderen van Kamp Westerbork een gedegen, diepgaande maar ook relatief compacte documentairereeks. De combinatie van scherp onderzoek, indringende vormgeving en effectief gesneden interviews met de overlevenden maakte diepe indruk op de jury.

Jet Berkhout (AVROTROS)
Jet Berkhout is vlaggendraagster van het nieuwe, toegankelijker Radio 4. Hoe zij een luisteraar weet mee te trekken in haar muzikale kennis en passie bewees Berkhout ook in de podcastserie ‘Alle wegen leiden naar Morricone’.

Bureau Buitenland (VPRO)
In Bureau Buitenland wordt journalistiek van hoog niveau bedreven, die wij gedurende rest van de dag op Radio 1 soms node missen. Bureau Buitenland is een schraag onder de zender en is, in een steeds onrustiger wordende wereld, urgenter dan ooit.

 

Speciale vermelding Zilveren Reissmicrofoon

Tim op het Broek (KINK)

Bij Tim op het Broek is de kracht van radio in volle glorie te horen. KINK drijft op deze authentieke en bevlogen radiomaker die hier vast niet zijn laatste plek op de nationale radio heeft gevonden.

 

De Zilveren Nipkowschijf 2022 is bestemd voor het beste tv-programma of de beste tv-maker, in de periode tussen 1 mei 2021 en 1 mei 2022. Vorig jaar werd de prijs uitgereikt aan Nieuwsuur (NOS/ NTR) en was er een speciale vermelding voor De Wasstraat (Human). De Ere Zilveren Nipkowschijf ging toen naar Het Sinterklaasjournaal (NTR). De Zilveren Reissmicrofoon ging naar NRC Podcasts, de Nederlandse Top 40 won de Ere Reissmicrofoon. Sorry voor mijn broertje/ verklaring omtrent gedrag kreeg een speciale vermelding.

De winnaars worden op donderdag 16 juni bekend gemaakt tijdens de feestelijke zestigjarige jubileumeditie van de Zilveren Nipkowschijf in aanwezigheid van veel oud winnaars bij Beeld & Geluid in Hilversum. Later dit jaar eert Beeld & Geluid de winnaars van de Ere Zilveren Nipkow en de Ere Zilveren Reissmicrofoon met een portret in de Wall of Fame.

Jury Zilveren Nipkowschijf

De jury van de Zilveren Nipkowschijf bestaat dit jaar uit – voorzitter – Renate van der Bas en Maaike Bos (beiden Trouw), Arjen Fortuin en Wilfred Takken (NRC), Dennis Jansen en Angela de Jong (Algemeen Dagblad), Bernice Breure en Patricia Cortie (De Telegraaf), Yasmina Aboutaleb en Arno Haijtema (De Volkskrant), Roelf Jan Duin (Het Parool), Walter van der Kooi (De Groene Amsterdammer) en Ron Vergouwen (freelance mediajournalist bij o.a. NPO Radio 1).

 

Jury Zilveren Reissmicrofoon
Vincent Bijlo (Radiorecensent NRC) is de voorzitter van de Zilveren Reissmicrofoon. De jury bestaat uit: Arjan Snijders (Mediajournalist), Edwin Wendt (Freelance mediajournalist), Frederique de Jong (Presentator en podcaster Follow the Money), Miranda van Holland (Radiomaker), Paul van der Lugt (Oud-directeur RTV Utrecht), Roeland van Zeijst (Radiospecialist Broadcast Magazine), Rutger Boxhoorn (Radiodocent Hogeschool InHolland).

In 1995 werd de Ere Zilveren Reiss Microfoon postuum toegekend aan radiomaker, schrijver en interviewer Ischa Meijer, die op 14 februari van dat jaar, zijn 52ste verjaardag, onverwacht was overleden. Van 1984 tot zijn dood maakte hij het programma Een Uur Ischa, later Een Dik Uur Ischa.

De Nipkowschijf-uitreiking wordt mogelijk gemaakt door onze sponsors